Allah selamet versin babam son dönemlere kadar fahri imamlık yapan biriydi… Her ne zaman daralır, sıkılır, umutsuzluğa kapılırsa şu ayetleri tekrar eder dururdu: “Kim Allah’ın rızasını kaybetmekten korkar da ona karşı gelmekten sakınırsa Allah ona içine düştüğü sıkıntı, darlık, zulüm ve kötülüklerden kurtulacağı bir çıkış yolu verir ve ona ummadığı yerden, beklemediği bir şekilde hayır yağdırır.” (Talak, 2-3) Bu ayeti babamdan duya duya ezberledim, zihnime kazıdım, hayatıma rehber kıldım… Mücadele içinde geçen hayatımda hep bu ayetten ilham aldım…

Sırtımı mala, makama, kullara, kurumlara, dostlara değil Allah’a dayadım ve yalnızca ona tevekkül ettim… Onun için hiçbir zaman hiçbir şeyden korkmadım, hiçbir zorba gücü takmadım, kaybedeceğim, darda kalacağım diye de endişelenmedim… Zira bu ayet benim için ilahi bir senetti… Ben dosdoğru oldukça, hak yolunda kaldıkça rabbim elimi bırakmayacaktı… Psikolojimi rahatlatan, kalbime huzur veren, umudumu diri tutan, endişelerimi sonlandıran bu ayet benim için her zaman bir cesaret aşısı ve güç kaynağı olmuştur… Onun içindir ki bu ayeti okuduğu ve inandığı halde zalimlere boyun eğenlere, bir yerlerden çıkar elde etmek için dört dönenlere, korkunun gölgesinde hayat sürenlere, haksızlıklar karşısında dilini yutanlara, üç maymunu oynayanlara şaşmaktayım… Bu ayet bana “Allah var gam yok, la ğalibe illallah” mesajını vermekte ve duruşumu sağlamlaştırmaktadır…

Kardeşim, ayetleri okurken sadece sevap kazanmak için okuma… Ayetleri şahsiyetine, kişiliğine, kimliğine, duruşuna rehber kıl…. Allah’tan başkasından korkma sakın…