İnsanı sadece bir et ve kemik yığınına, yani basit bir maddeye indirgemek, onun varoluşsal özünü yok saymaktır. Bir bedeni ruhtan ayırdığınızda elinizde kalan yalnızca bir cesettir. Oysa insanı "eşref-i mahlukat" (yaratılmışların en şereflisi) kılan şey, o bedene üflenen ruh ve o ruhun derinliklerine kodlanmış olan muazzam özelliklerdir.

Ruhun İlimle Buluştuğu Nokta: Hicr Suresi’nin Mesajı

Yüce Allah, Hz. Adem’i (a.s) yaratırken meleklere şu emri vermişti:

"Ona şekil verip içine ruhumdan üflediğim zaman, onun için hemen secdeye kapanın." (Hicr, 29)

Buradaki secde emri, aslında insanın çamurdan gelen fiziksel yapısına değil, ona bahşedilen ilim, akıl, feraset ve ahlak gibi ilahi tecellileredir. İnsan, ancak bu "ahsen" (en güzel) özelliklerle donatıldıktan sonra secdeye layık bir makama erişmiştir.

Materyalist Yanılgı: İblis'in Mantık Hatası

İblis’in (lâne) en büyük hatası, tam da bugünün materyalist bakış açısının temelini oluşturur. İblis, insanı sadece hammaddesi olan toprağa indirgemiş; "Ben ateştenim, o topraktan" diyerek maddeyi üstünlük ölçüsü saymıştır. Bu, aklı ilahlaştırarak Yaratan’ın değer hiyerarşisini reddetmektir.

Nasıl ki bir masayı sadece "odun", bir arabayı sadece "demir" olarak tanımlamak o nesnelerin işlevini ve tasarımını yok saymaksa; insanı da sadece toprağa indirgemek aynı derecede sığ bir yaklaşımdır. Bugün İblis’in izinden gidenler de kendi nesilleri dışındakileri ruhsuz birer et yığını gibi görüp, masumların katledilmesini meşru saymaktadırlar.

Modern Zamanın Putları ve İnkar Mantığı

Tarih boyunca peygamberlere karşı çıkanların en büyük bahanesi, "Siz de bizim gibi birer insansınız" (Yasin, 15) demek olmuştur. Onlar, peygamberliğin fiziksel bir farklılık değil, vahiyle kurulan manevi bir köprü olduğunu kavrayamamışlardır.

Aynı "indirgemeci" mantık bugün de devrededir:

• Namazı sadece fiziksel bir spor,

• Orucu basit bir diyet,

• Kurbanı ise sadece bir hayvan katliamı olarak gören zihniyet, meselenin "gayb" ve "itaat" boyutunu ıskalamaktadır.

Sonuç: Kimin Yolundasınız?

Yaratılmışlar arasındaki değer hiyerarşisini ancak o varlıkların sahibi olan Allah belirler. Allah’ın değerli kıldığını değersizleştirmek veya yasakladığını "özgürlük" adı altında meşrulaştırmak, İblis’in kadim karanlığına mahkûm olmaktır.

Aklını vahyin ışığıyla parlatanlar Allah’ın yolunda, sadece nefsinin heveslerine uyanlar ise şeytanın izindedir. Anlamak isteyene bu hakikat yeterlidir.

Vesselam.