Ortadoğu’da akıttığı kanla beslenen, nerede bir katliam varsa rotasını oraya kıran Binyamin Netanyahu, bu kez Washington’dan beklediğini bulamadan döndü. Amerika ile İran arasındaki gerginliği bir fırsat kapısı olarak gören Netanyahu, adeta "kan kokusu almış bir köpek balığı" hırsıyla soluğu ABD’de aldı. Ancak evdeki hesap çarşıya uymadı; zira karşılaştığı manzara, o eski şaşaalı günlerin çok uzağındaydı.
Arka Kapıdan Sığıntı Gibi Giriş
Netanyahu’nun bu ziyareti, bir devlet adamının resmi temasından ziyade, istenmeyen bir misafirin zoraki kabulüne benziyordu. Hatırlarsınız; Amerikan meclislerinde kişiliksiz üyeler tarafından dakikalarca ayakta alkışlandığı o günler artık çok geride kaldı. Bu kez ne resmi bir tören ne de kırmızı halılar vardı. Basının ve kameraların uzağında, adeta bir sığıntı gibi sarayın arka kapısından içeri alındı.
Trump ve Netanyahu: Parmakta Oynatma Devri Kapandı mı?
Netanyahu’nun asıl hedefi, Trump’ı İran’a karşı bir savaş için kışkırtmaktı. "Ben de bir Siyonist’im" diyen Biden ile kurduğu "enseye tokat" samimiyetini Trump ile kuramayacağını anlamış görünüyor. Trump’ın her politikasını onaylamasak da, Netanyahu gibi bir figürün onu parmağında oynatamıyor olması bölge dengeleri açısından kritik. Trump’ın görüşme sonrası yaptığı kısa ve net açıklama ise Netanyahu’nun suratına inen bir tokat gibiydi: "İran’la anlaşmaktan yana olduğumu ona söyledim."
Karizma Çizildi, Çöküş Başladı
Aslanı kandırıp ceylanı parçalatma planları suya düşen Netanyahu, avdan nasiplenemeyen bir sırtlanın hüsranıyla evine döndü. Elbette bu durum Trump’ın Siyonizm’e veya devam eden soykırıma tamamen cephe aldığı anlamına gelmiyor. Ancak Netanyahu’nun uluslararası arenadaki dokunulmazlığının ve karizmasının ağır yara aldığı bir gerçek.
Kafasında bu başarısızlığın acısını Gazzelilerden çıkarma hainliğiyle dönen Netanyahu için çanlar çalıyor. Bu ziyaret, "dokunulmaz" sanılan o sahte karizmanın dibe doğru yolculuğunun sadece başlangıcıdır.
