CHP’yi ‘sol’ gibi göstermek hem CHP’ye hem ‘sola’ büyük haksızlık.
CHP Deve kuşu gibidir, kuş desen değil, deve desen hiç değil. CHP hem her şeydir hem de hiçbir şeydir. Bu partiyi ayakta tutan tek şey Atatürk istismarıdır. CHP genel başkan vekili olarak çık kürsüye ‘Atatürk İstanbul’u, Ankara’yı kaybetmeyin dedi, İzmir’de oyunuzu arttırın dedi’ diye nutuk at, biraz da iktidarın ve Cumhurbaşkanımızın üzerinden yalanlar döktür, kap parayı. Karşında çekirge misali sıçrayan, şemsiye dansı yapan bir kalabalık çantada keklik.
CHP Siyasi mevtadan çok zombidir. Yani yaşayan ölü. Başkalarının beynini yiyerek beslenir.
Bütün umudunu sahtecilikle yüksek öğrenim diploması sahibi olmuş bir hokkabaza bağlamıştır. Bu uğurda sahtecilik bile umurunda değildir. O diplomanın sahte olmadığına dair her kulpa yapışmaktadır.
CHP, tabanın iktidar açlığını kullanarak dünyalıklarını yapma telaşına düşmüş üçkağıtçıların, hırsızların, rüşvetçilerin, haraççıların eline geçmiştir.
Bunların soygunu Kırk Haramileri dahi aşmış olmasına rağmen taban ya buna inanmamakta ya da bunu dert etmemektedir. Bu demektir ki yapılan bütün kanunsuzluklara onayı vardır.
Parti içinde (kariyer ya da ‘dürüstlük’ demeyeceğim artık çünkü iş bunu çoktan aştı) müthiş bir ‘rantsal ve de partiyi ele geçirme çekişmesi’ yaşanmaktadır. Bu birbirlerini savcıya ihbar etmeye, mahkeme tarafından görevlendirildiği halde parti binasına ancak kolluk kuvveti yardımıyla girebilmeye, girenlerin odasına pislemeye (s… ile başlayan o kelimeyi yazmak istemedim) kadar varmıştır. Onlarca duayen parti üyesi bu kavgada partiden atılmıştır.
‘Atatürk Miti’ aslında onlara göre de zamanını doldurmuştur. Bunu içlerinde çok tartıştılar. Portresini indiren oldu, ‘kimsenin askeri’ olmak istemeyen oldu, yeni bir ‘Atatürk açılımı’ peşine düşen oldu ama tabanın nostaljik bağı sebebiyle bunu göz ardı edip hamaseti daha uygun buldular.
CHP’nin hiçbir gelecek vizyonu yoktur. Yöneticilerin bütün amacı sürdürülen ‘saray yağmasından’ gözü dönmüşçesine pay alma yarışıdır. Biliyorlar ki bu son vurgun, onlarca yıl hapis riski bile gözlerini korkutamıyor. İşler iyice zıvanadan çıkmıştır.
Şaibeli kurultaylar yapmışlardır. Yargının arkasından dolanmak amacıyla bunun üzerine birkaç kurultay daha yapıp şaibeyi temizlemeye çalışmışlardır. Ama davaları hala sürmektedir. Nasıl sonuçlanacağı da kesin değildir.
Normalde böyle bir duruma düşmüş, ideolojik yönünü kaybetmiş, yolsuzluklara bulaşmış ve birbirine düşmüş yöneticilerin elindeki bir partinin yaşaması normal değildir. Ama CHP zaten normal bir parti değildir. Bütün bu yıkımın faturası olarak Türkiye’nin çıkarları karşısında konumlanmakta, artık iktidar olmaktan da geçtiklerinden ayakta kalmak için ne kadar çirkinlik varsa orada bitmektedir.
İktidar karşıtı olmaktan başka argümanı olmayan, Kürtler üzerinden siyaset yapmayı marifet sanan, terör kamburunu bir türlü sırtından atamayan, gide gide ABD-İsrail eksenine ulaşan, sola yakın sandığı CHP’den medet umup kapısını aşındıran sözde ‘sol’ kalıntıların kendini solmuş gibi kasması da büyük haksızlıktır.