Geçenlerde meraklı bir genç yanıma yaklaştı. Gözlerinde o bitmek bilmeyen keşfetme arzusuyla sordu: "Hocam, Kur'an-ı Kerim'de sizi en çok hangi ayet etkiliyor?"
Bir an duraksadım. Zihnimden sayfalarca ilahi kelam geçti; ama cevabım sandığından çok daha yakındaydı. Ona dönüp sadece iki kelime söyledim: "Sensin... Yani İnsan Ayeti."
Kur’an’ın Tefsir Ettiği Asıl Varlık
Pek çoğumuz ayetleri sadece satır aralarında, mürekkebe bürünmüş kelimelerde ararız. Oysa insan, öyle devasa ve derin bir ayettir ki; koca bir Kur’an sanki bu ayetin şerhi, tefsiri ve açıklaması gibidir. Kur’an’ın temel öznesi, muhatabı ve ana konusu doğrudan sensin.
Cebrail’in yirmi üç yıl boyunca gökyüzü ile yeryüzü arasında mekik dokumasının, vahiylerin sağanak sağanak inmesinin tek bir gayesi vardı: İnsan ayeti bozulmasın. İnsan, fıtratından sapmasın, kendi değerini kaybetmesin ve o muazzam potansiyelini heba etmesin diye melekler seferber oldu.
Kainat Senin Hizmetinde
Şöyle bir etrafınıza bakın. Göklerdeki yıldızlardan, yerdeki karıncaya; canlı cansız ne varsa hepsi sessiz bir sözleşme yapmışçasına senin hizmetine verilmiş durumda. Bu bir tesadüf değil, senin taşıdığın "ayet" vasfının bir gereğidir.
Eğer beni neyin etkilediğini, hangi ayeti en çok sevdiğimi soracak olursanız; benim cevabım her zaman aynı kalacak: Kur’an’ın nüzul sebebi olan, kâinatın özü sayılan o muazzam "İnsan Ayeti".
Kendine bir de bu gözle bak. Sen okunmayı bekleyen en büyük mucizesin.