Tarih, sadece kitaplarda yazan rakamlardan ibaret değildir; bazen bir dedenin torununa bıraktığı en acı mirastır. Benim dedem bir Osmanlı askeriydi. Son büyük mücadelesini 1917 yılında Gazze cephesinde vermişti. Çocukluğumda dizinin dibine çöker, o günleri dinlerdim. Hiç unutmadığım o cümle hala kulaklarımda çınlıyor: “Biz Gazze’de yenilmedik evlat, mermimiz bitti...”
Askeri stratejiler, yüksek teknolojik analizler ya da diplomatik manevralar ne derse desin; savaşın bitiş çizgisini lojistik belirler. Mermisi biten, sahadan çekilmeye mahkumdur. Bugün Orta Doğu’da yaşananlar, dedemin 1917’deki o haklı isyanının dijital ve nükleer çağa uyarlanmış bir versiyonudur.
Demir Kubbe’nin Sessiz Tükenişi
Şu an dünya gündeminin merkezinde İsrail ve Körfez’deki Amerikan üsleri var. Gelen bilgiler çarpıcı: Bölgedeki füze savar sistemlerinin mühimmatı tükenme noktasında. Peki, neden? Yanıt, asimetrik savaşın en yeni yüzü olan dronlarda gizli. İran’ın yoğun dron saldırıları, maliyeti milyon dolarları bulan savunma füzelerini birer birer harcatıyor. Bir ucuz dronu düşürmek için harcanan her füze, aslında savunma hattında açılan bir gedik demek.
Körfez’deki stratejik ortaklar ve Amerikan üsleri için mühimmatın "sıfırlanması", aslında psikolojik ve teknik bir mağlubiyetin ilanıdır. İsrail ise şu an aynı kaderle yüzleşiyor; füze yağmuru altında delinen savunma kalkanı için Amerika’ya adeta yalvarıyor. Ancak bir gerçek var ki; füze üretmek, bir dron uçurmak kadar kolay ya da hızlı bir süreç değil.
"Taş Üstünde Taş Kalmayana Kadar"
Savaşın sona ermesi için tarafların bir "son noktası" olur. İranlı yetkililerin bu konudaki tavrı ise ürkütücü derecede net: "İsrail’de taş üstünde taş kalmayana kadar devam." Devrim Muhafızları komutanlarının "Vakit varken terk edin" çağrıları, bölgedeki gerilimin artık bir mühimmat savaşından öte, bir varoluş kavgasına dönüştüğünü gösteriyor.
Bir okulun bombalanması ve 165 küçük kız çocuğunun katledilmesi, savaş hukukunun bittiği, vicdanların sustuğu noktadır. Tarih bize gösteriyor ki; masumların kanı üzerine kurulan hiçbir kale, mühimmatı bitene kadar ayakta kalamaz.
Dedemin Gazze’de biterken hüzünle söylediği o mermiler, bugün modern dünyanın en gelişmiş sistemlerini vuruyor. Görünen o ki; tarih tekerrürden ibaret ve mermisi biten için kaçınılmaz son çok yakın.