Bir ilimizde, iki kardeş arasında "kanepede ben uzanacağım" tartışmasında kan dökülmüş. Özel güvenlik görevlisi olan abi, kardeşi tarafından bıçaklanarak öldürülmüş, suçunu itiraf eden kardeşi çıkarıldığı mahkemece tutuklanmış.
İşin haber olma kısmından ziyade İbret ve ders alınması yönüyle bu haberi gündeme almak istedim. Benzer bir çok olayda öfkeye hakim olamamaktan, telafisi mümkün olmayan hadislerde ortaya çıkıyor.
Aslında sıradan, basit bir mesele. Taraflardan her hangi birisi işi ağırdan alsa, sevgi saygı çerçevesinde düşünüp idare etse, insaniyet ve İslamiyet boyutu ile haddini ve hududunu bilebilseler idi bu acı olay elbette gerçekleşmezdi.
Yazık değil mi, bir kardeş, öfkesine hakim olamayıp diğer kardeşinin canına kıyıyor. Oysa bir insanın canı, bütün dünya malından, makamından ve rahatından daha değerlidir.
Kur’ân-ı Kerîm bu hakikati çok açık bir şekilde bildirir:
“Kim bir canı, bir cana karşılık olmaksızın veya yeryüzünde bozgunculuk çıkarmadığı hâlde öldürürse, bütün insanları öldürmüş gibi olur.” (Mâide, 32)
Bir insan nasıl olurda bütün insanları katletmek kadar ağır vebali olan bir cürümü işleyebilir. Yada nasıl olduda buna cesaret edebildi.
Aslında bunun cevabı çok basit. İnsan öfkesine hakim olamayınca aklı başından gider nefsine hakim olamaz. Nefis dizginlenmeyincede, şeytan devreye girer, bir kanepeyi bahane eder; sonuçta mezar kazılır, ocaklar söner.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurur:
“Gerçek pehlivan, güreşte yenen değil; öfkelendiği zaman kendini tutabilendir.”
Bugün nice insanlar, “haklıyım” duygusuyla öfkesini meşrulaştırıyor.
Oysa İslâm’da haklı olmak, haksızlığa düşmeye izin vermez. Bir anlık öfke, bir ömür boyu pişmanlığa dönüşür. Ahiret yurdu berbat edilmiş olur.
Bu gün trafikte, evde, sokakta her an, her durumda kendimize hakim olmalıyız.
Mü’min, elini de dilini de kontrol edebilen insandır. Çünkü bilir ki, Allah her an görmektedir.
Bu kardeşlerden biri hapishanede, diğeri mezarda, aile paramparça oldu. Bütün bu facianın sebebi kanepeden kalk ben uzanacağım. Kanepeye sığmayan bedenlerden biri toprakta uzanacak, diğeri ise hapishanede. Yazık çok yazık...
Allah bizleri öfkesine yenilenlerden değil, öfkesini yenenlerden eylesin.