Plastik çiçeğe yıllarca su verseniz de bir gün olsun meyve bekleyemezsiniz. Liyakatten yoksun insanlara verilen makam ve imkânlar da toplum için aynı sonucu doğurur.
Tarım Cenneti Muş Ovası Neden Hak Ettiği Yerde Değil?
Muş Ovası; sahip olduğu geniş, düz, verimli ve sulak arazileriyle yalnızca Doğu Anadolu'nun değil, Türkiye'nin en önemli tarımsal potansiyellerinden birine sahip bölgelerinden biridir. Ancak böylesine stratejik bir coğrafi avantaja rağmen Muş'un, uzun yıllardır yeterli yatırım ve kalkınma politikalarından mahrum bırakıldığı görülmektedir.
Eğitim, ulaşım ve sağlık alanlarında yaşanan yapısal eksiklikler, ilin gelişimini ciddi şekilde sınırlandırmaktadır. Daha da düşündürücü olan ise, iki büyük baraja sahip bir şehrin zaman zaman su sorunlarıyla gündeme gelmesidir. Bu durum, kaynak yetersizliğinden değil; planlama, yönetim ve hizmet üretme konusundaki eksikliklerden kaynaklanan bir yönetim zaafına işaret etmektedir.
Siyasetin Halktan Kopuşu ve Güven Sorunu
Demokratik temsilin temel ilkesi, halk ile yöneticiler arasındaki bağın sürekli ve güçlü tutulmasıdır. Ne var ki Muş'ta uzun yıllardır siyaset kurumunun halktan uzaklaştığı, vatandaşla temasın çoğu zaman seçim dönemleriyle sınırlı kaldığı yönünde ciddi bir toplumsal kanaat oluşmuştur. Halkın beklenti ve taleplerinin yeterince dikkate alınmaması, temsil mekanizmasına duyulan güveni de zedelemektedir.
Yıllardır değişmeyen anlayışların ve aynı isimlerin ısrarla ön plana çıkarılması; yenilik, liyakat ve vizyon beklentisi içerisinde olan Muş halkında haklı bir hayal kırıklığı oluşturmaktadır. Bir şehrin kaderi, dar çevrelerin tercihleriyle değil; halkın ihtiyaçları, ehliyet ve liyakat esasları doğrultusunda şekillenmelidir.
Malazgirt’in Ruhu Hamaset Değil İcraat Bekliyor
Malazgirt'in ruhunu taşıyan, Sultan Muhammed Alparslan'ın emanetine sahip çıkan bu kadim coğrafyanın insanları; ihmal edilmeyi değil hizmeti, hamaseti değil icraatı, yakınlık ilişkilerini değil liyakati hak etmektedir. Muş'un sahip olduğu büyük potansiyelin gerçek anlamda değerlendirilebilmesi için günü kurtaran politikaların değil, uzun vadeli kalkınma projelerinin hayata geçirilmesi zorunludur.
Aksi halde her geçen yıl kaybedilen sadece zaman olmayacak; aynı zamanda gençlerin umutları, şehrin geleceği ve bölgenin kalkınma fırsatları da heba edilmiş olacaktır.