Bugün sokaklara çıktığınızda, lise çağındaki gençlerin manzarası karşısında irkilmemek elde değil. Bir yanda ellerinde sigaralar, diğer yanda ne olduğu belirsiz enerji içecekleri veya alkol kutuları... Gruplar halinde gezen, çevreye karşı nezaketini yitirmiş ve ne yazık ki manevi değerlerimizden her geçen gün biraz daha uzaklaşan bir nesille karşı karşıyayız.
Meselenin daha acı tarafı ise şu: Ebeveynler çaresiz. "Özgürlük" ve "özgüven" adı altında sunulan kontrolsüzlük, ailelerin çocukları üzerindeki etkisini kırmış durumda. Okul önlerinde madde satıcıları cirit atarken, evde ise zaten sigara bağımlısı olan anne ve babalar bu gidişata dur diyecek otoriteyi kendilerinde bulamıyorlar.
Tabelalarda Var, Sokakta Yok
Tam bu noktada insanın aklına tek bir soru geliyor: Yeşilay ne iş yapar?
Kuruluş amacı alkol, sigara ve madde bağımlılığı ile mücadele etmek olan bu köklü kurum, son yıllarda adeta bir sessizliğe büründü. Şehirlerin en işlek caddelerindeki reklam panolarında, sosyal medya mecralarında veya okulların derinliklerinde Yeşilay’ın o caydırıcı, eğitici ve yol gösterici afişlerini gören var mı?
Mücadele metotları nelerdir? Sahada hangi projeleri yürütüyorlar? Yoksa bu koca kurum sadece kağıt üzerinde mi kaldı?
Arifler Sahada, Kurumlar Sırra Kadem
Sokağın nabzını tutan, gençliğin elinden tutmaya çalışan "akil ve arif" insanlar, kendi imkanlarıyla bir şeyler yapmaya çabalıyor. Ancak milyonlarca liralık bütçelere ve devlet desteğine sahip olan kurumların bu denli görünmez olması kabul edilemez. Gençlik uçurumun kenarındayken, Yeşilay'ın sadece özel günlerde hatırlanan bir tabela kurumuna dönüşmesi, geleceğimize yapılmış en büyük kötülüktür.
Sormaktan vazgeçmeyeceğiz: Sokaklar bu haldeyken, bağımlılık yaşı ilkokul seviyelerine inmişken Yeşilay nerede, kimlerle ve ne yapıyor?