Saat öğleden sonra ikiye geliyor. Çarşı kalabalık. Adam teraziyi hafifçe eğiyor kimse görmüyor sanıyor. Bir başkası sözünden dönüyor kaç kişiye anlattı ki bunu. Bir diğeri diliyle doğruyor ama eliyle yıkıyor. Sokakta geçen o çocuğa sert baktı; neden baktığını bile bilmiyor.
Dünya kendi liginde oynuyor. Borsa, seçim, savaş, şöhret... Milyonlar o skora bakıyor.
Ama başka bir skor var. Sessiz. Sürekli. Görünmez bir kalemle tutulan.
— ✦ —
I. SAHAYA ÇIKIŞ
Bize öğretildi: ibadet ayrı, hayat ayrı. Namaz kılınca iyisin, sonrası serbest. Bu ayrım nereden geldi, kim koydu, hangi ayette geçiyor?
"إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ"
"Şüphesiz namaz, hayâsızlıktan ve kötülükten alıkoyar."
(Ankebût, 45)
Namaz bir duraksama değil, bir kalibrasyon. Seni yeniden ayarlıyor. Sonra çarşıya o ayarla çıkacaksın. Sözünü, terazini, bakışını o ayarla kullanacaksın.
Peki namaz seni çarşıda tutmuyor mu? Hayâsızlıktan alıkoymuyorsa namaz mıydı o?
— ✦ —
ÇARŞI DA BİR MAÇ
Müslüman kimdir? Hadis soruyor, biz tekrar ediyoruz ama duymuyoruz:
"الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ"
"Müslüman, dilinden ve elinden diğer Müslümanların emin olduğu kimsedir."
(Buhârî, İman, 4)
Tarif namaza dair değil. Tanım çarşıya dair. Söze dair. Ele dair.
Bozuk mal satmak bir skor. Verdiğin sözü tutmak bir skor. Müşteriyi aldatmak bir skor. Hakkını teslim etmek bir skor.
Çarşı kapandığında, kasaya değil — o skora bakılacak.
— ✦ —
HAKEMLER
Her maçın hakemi var. Bu maçın hakemleri hiç yanılmıyor, hiç uyumuyor, hiç rüşvet almıyor.
"وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿١٠﴾ كِرَامًا كَاتِبِينَ"
"Üzerinizde koruyucular vardır; değerli yazıcılar."
(İnfitar, 10-11)
Kiramen Katibin — şerefli yazıcılar. Sağında biri, solunda biri. Her söz yazılıyor. Her hareket kaydediliyor. Terazinin eğimi, sözün kırılma anı, susulması gereken yerde konuşmak, konuşulması gereken yerde susmak hepsi defterde.
Ama dışarıdaki hakem tek hakem değil.
İçeride iki hakem daha var: iman ve vicdan.
Vicdan o anı biliyor. Terazi eğilirken içinde bir şey sıkışıyor — o his hakem. İman ise sahayı aydınlatıyor; nereye basacağını, ne zaman duracağını gösteriyor.
Ve bir üçüncüsü: ilim. İlim olmadan vicdan körleşiyor. İnsan yanlışı doğru sanıyor, kusurlu hareketi marifet zannediyor. Cehalet insanı ofsayta düşürüyor ama adam sahada olduğunu sanıyor.
"قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ"
"De ki: Bilenlerle bilmeyenler hiç eşit olur mu?"
(Zümer, 9)
İçindeki hakem ne diyor onu susturmak için ne harcıyorsun?
— ✦ —
HER AN BİR DEVRE
Ezan okunuyor. Bu bir düdük. Yeni bir devre başlıyor. Ama önceki devrenin skoru orada duruyor.
Sabah namazı bir devre. Sonra iş. Sonra öğle. Sonra yine hayat. Her vakit arası da bir devre ve o devrelerde de skor işliyor.
Namaz aralarındaki zamanlar boş değil. O zamanlar belki en kritik bölüm. Çünkü kimse yokken, alkış yokken, camii duvarları yokken — oynanan oyun asıl oyun.
"أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ"
"Yaratan bilmez mi? O, en ince şeylerin farkında olan, her şeyden haberdar olandır."
(Mülk, 14)
— ✦ —
MAÇIN SONUCU SENİN ELİNDE
Bu maçta kader mahkûm değil. Skor ezelden yazılmış değil.
Her an bir seçim var. Teraziyi eğip eğmemek. Sözü tutup tutmamak. Dili tutmak ya da salmak. Eli uzatmak ya da çekmek.
Ve o seçim senin.
Kiramen Katibin yazıyor ama sen yazdırıyorsun. Vicdan uyarıyor ama sen dinleyip dinlememekte serbestsin. İlim yolu gösteriyor ama sen yürüyüp yürümemekte özgürsün.
Can bedenden çıktığı an defter kapanıyor. O ana kadar yazılan her şey orada. Çarşıdaki terazi. Verilen söz. Kırılan kalp. Uzatılan el. Savunulan mazlum. Yutturulan haksızlık.
Hepsi orada. Değişmez.
Bugün hangi skoru yazdırdın?
— ✦ —
Bırak dünya kendi maçını oynasın.
Sen kendi maçına bak.
Her an bir skor belli oluyor.
Ve maçın sonucu — senin elinde.