Doğanın değişmez kanunu entropi, sadece fiziksel dünyayı değil, toplumları da etkisi altına alıyor. Binalar eskiyorsa, demir paslanıyorsa ve insan yaşlanıyorsa; toplumlar da bu "çürüme yasasından" muaf değildir.

Çürüme, aslında evrensel bir kuraldır. Ancak bir toplumun biyolojik ömrünü tamamlaması ile "çürümesi" arasında fark vardır. Toplumsal çürüme, sosyo-ekonomik göstergelerle kendini belli eden, adım adım yaklaşan ve tedbir alınmazsa tarih sahnesinden silinmeyle sonuçlanan bir süreçtir.

Peki, bir toplumun çürümeye başladığını nasıl anlarız? İşte o kaçınılmaz 4 temel gösterge:

1. Alarm Veren Demografi: Nüfusun Erimesi

Toplumsal çürümenin ilk ve en somut göstergesi, nüfus artış hızındaki dramatik düşüştür. Tarihsel sürece baktığımızda, tarım toplumlarında nüfusun hızla arttığını, sanayi toplumlarında ise bu artışın dengelendiğini görürüz. Ancak tehlike çanları, "Tüketim Toplumu" aşamasında çalmaya başlar.

Bugün Batı dünyası tam olarak bu aşamayı yaşıyor. Nüfus hızla azalıyor ve yaşlanıyor. Projeksiyonlar, önümüzdeki 50 yıl içinde Batı nüfusunun yarıya ineceğini gösteriyor. Hatta durum öyle vahim ki; Yunanistan ve İtalya gibi köklü medeniyetlerin, demografik çöküş nedeniyle gelecekte devlet olarak varlıklarını sürdürmeleri dahi risk altında görülüyor.

2. Üretmeden Tüketme Hastalığı: Ekonomik Tembellik

Çürümenin ikinci ayağı, insan doğasındaki zaaflardan beslenen tembelliktir. Bu sadece bireysel bir uyuşukluk değil, ekonomik bir hastalıktır. Bir toplum, üretime katılmadan üretimden pay almaya başladığında çarklar bozulur.

Ürettiğinden fazlasını tüketen toplumlar, kaçınılmaz olarak enflasyon canavarıyla yüzleşir. "Hazır yiyenler" ne kadar çoğalır ve devletin sırtına yük olursa, bütçe açıkları ve cari açık o denli büyür. Enflasyon, aslında toplumsal tembelliğin ekonomik faturasıdır.

3. Dinamizmin Kaybı: Göç ve Beyin Göçü

Bir ülkenin kaderini belirleyen en kritik unsurlardan biri göçtür. Göç veren toplumların sadece nüfusu değil, nüfus terkibi (yapısı) de bozulur. Genellikle gençler, yetenekliler ve dinamik zihinler göç ederken; geride bakıma muhtaç yaşlı bir nüfus kalır.

Tarihsel döngü şaşmaz: Göç alan ülkeler dinamizmini koruyup yükselirken, nitelikli insan kaynağını göçle kaybeden ülkelerde çürüme hızlanır.

4. Savunma Zaafı: Asker Bulamayan Ordular

Çürüyen bir toplumun en stratejik zayıflığı, savunma alanında ortaya çıkar. Nüfusu yaşlanan, gençleri göç eden ve aidiyet duygusu zayıflayan toplumlar, asker bulmakta zorlanır.

Bugün Avrupa'nın yaşadığı kriz tam da budur. Mevcut ordularını ayakta tutmakta zorlanan Batı, yeni bir askeri güç oluşturmaktan aciz durumdadır. Eğer ABD'nin şemsiyesi olmasa, pek çok Avrupa ülkesinin Rusya veya başka güçler karşısında tutunması imkansız hale gelmiştir. Bu askeri yetersizliğin temelinde teknolojik eksiklikten ziyade, toplumsal çürüme yatar.

Sonuç: Tarih Affetmez

Tarih, duygusallıktan uzaktır ve galiplerin dinamizmi üzerine kuruludur. Dün olduğu gibi bugün de kural değişmemiştir: Dinamizmini, üretim heyecanını ve genç nüfusunu koruyan milletler; çürüyen, yaşlanan ve tüketen toplumları tarih sahnesinden silecektir.

Çürümeye direnmek, sadece nüfusu değil, o ruhu genç tutmakla mümkündür.