KOÇ ve Sabancı

Bugün Türkiye’de yaşanan sermaye hareketliliği; Koç ve Sabancı gibi devlerin bazı sektörlerden çıkışı ve küresel sermayenin girişi, bir devir teslim ve büyük bir stratejik hazırlıktır.

Özellikle Sabancı’nın bazı sektörlerden çıkışı; yenilenebilir enerji ve yapay zeka gibi teknoloji hamlelerini artırma stratejisidir. KOÇ’un da özellikle otomotiv sektörüne ve savunma sanayisine ağırlık vereceği aşikardır. Yani yerli saydığımız bu sermaye kaçmıyor arkadaşlar. Sektörler el değiştiriyor; kendileri de katma değerli, yeni dönem teknolojisiyle paralel sektörlere daha çok yatırım yapma peşindeler.

Mesela OTOKAR firması, 29.04.2026 tarihinde Romanya’nın köklü savunma sanayisi ve otomobil şirketi Automecanica S.A.’yı 85 milyon euroya satın almıştır. Zırhlı araç üretimi ve Cobra 2 üretim altyapısına sahip bu şirket, Avrupa ve NATO pazarının söz sahiplerindendir.

Bugün gelinen noktada Otokar, sadece "zırh üreten" bir demir-çelik oyuncusu değildir. Yapılan son anlaşma ile zırhlı araçlar; yapay zeka tabanlı otonom savunma sistemleriyle entegre birer "yürüyen bilgisayar" haline gelmiştir. Otokar geçen yıl da İspanya merkezli Indra şirketiyle ileri savunma teknolojileri konusunda anlaşmalar yapmıştı.

Ford Otosan üzerinden de batarya yatırımları ve TALAY gibi projeler yürütülmektedir.

Sabancı Holding, 2026 itibarıyla kendisini resmen bir "Teknoloji ve Enerji Yatırım Holdingi" olarak tanımlamaktadır. Sabancı; düşük marjlı geleneksel sanayi kollarından (çimento, tekstil vb.) elde ettiği likiditeyi, yeni dünyanın iki stratejik gücü olan Yenilenebilir Enerji ve Yapay Zeka alanlarına akıtmaktadır. Sabancı, geliştirdiği bulut teknolojileriyle stratejik bir sektör atlamasına girişmiştir.

Her iki şirketin 2026 Genel Kurulları’nda alınan kararlar bu yöndedir. Bu da aşağıda belirttiğim Anglo-Türk İttifakı'na somut delildir. KOÇ ve Sabancı burada bir köprüdür.

1. Dezavantajın Avantaja Dönüşü: Risk Primi Sıfırlanıyor

Türkiye, bugüne kadar jeopolitik konumunun bedelini hep dezavantajla ödedi; etrafımızdaki her sınır, bir güvenlik riski ve ekonomik yük oldu.

Ancak şimdi rüzgar tersine dönüyor. Suriye’de yeni yapılanma, Irak Kalkınma Yolu projesi, Zengezur Koridoru ve Körfez ile kurulan yeni köprüler; Türkiye’yi kuşatılmış bir ülke olmaktan çıkarıp vazgeçilmez bir hancı konumuna yükseltiyor.

Yatırımcı gözüyle bakıldığında; Basra Körfezi’ni Avrupa’ya bağlayacak olan otoyol ve demiryolu hattı, Türkiye’yi lojistik, enerji ve mühendislik merkezi yapacaktır. Bu yol, borsanın ve reel sektörün değerini katlayacak en büyük reel hikâyedir.

2. Sermaye ve Ekonomik İstikrar Dengesi

Bir ülke için sermaye, ekonomik istikrarın temel taşıdır. İstikrar, sermayenin o ülkede kalıcılaşması ve üretim çarklarını döndürmesidir. Larry Fink (BlackRock) gibi devlerin koşturarak gelmesi; küresel likiditenin sığınacak güvenli liman bulamayıp Türkiye’nin reel gücüne mecbur kalmasından kaynaklanmaktadır.

3. Anglo-Türk İttifakı ve Siy*nizm'e Vurulan Darbe

Bu ekonomik hareketliliğin arka planında, küresel dengeleri sarsan bir "Anglo-Türk İttifakı" doğuyor. Bu ittifak, bölge üzerinde kurulan Siyonist emellere ve kaotik planlara vurulmuş en büyük darbelerden biri olacak. Birileri "Türkiye'yi nasıl çevreleriz, nasıl zayıflatırız" diye planlar yaparken; birileri de Türkiye'nin "bölgesel süper güç" kimliğine boyun eğerek masaya oturmak zorunda kalıyor.

Bu durum, Türkiye’nin güvenliğini sadece askeri gücüyle değil, küresel sermaye ve stratejik ortaklıklarıyla da tahkim ettiğini gösteriyor.

Sermaye akışındaki bu değişim dışarıdan bakıldığında "Eğri bir Gemi" (riskli bir iş birliği) gibi görünebilir. Ancak Türkiye'nin bu Anglo-Türk ve Doğu-Batı dengesiyle yürüttüğü strateji, bizi selametle hedefe ulaştıracak "Doğru Sefer"dir.

4. "Küresel" Tahakkümden "Global" İş Birliğine; IMF'den İFM'ye

Dünya ekonomisi; Amerika'nın borcunu değersizleştirmek adına doların değerini düşürdüğü, enflasyonun küresel bir norm haline geldiği bir belirsizlik döneminden geçiyor. Bu noktada büyük sermaye sahipleri (Larry Fink ve BlackRock gibi devler başta olmak üzere) nakit paradan kaçıp gerçek değer üreten varlıklara (fabrikalar, köprüler, altyapılar) yöneliyor.

Belçika Kraliçesi’nin 450 kişilik dev bir iş heyetiyle Türkiye’ye gelişi de bu minvalde mühimdir. Ursula von der Leyen’in "Türkiye etkisine girmeyelim" uyarılarına rağmen İtalya, İspanya ve İngiltere gibi ülkelerin Türkiye ile stratejik ortaklıklarını derinleştirmesi, ekonomik rasyonalitenin siyasi korkuları yendiğinin kanıtıdır.

Eski, dayatmacı ve tek merkezli küresel gücün borusu artık ötmüyor. Karşımızda; ulus devletlerin ve bölgesel güçlerin kendi oyunlarını kurduğu çok merkezli yeni bir global sistem var.

Türkiye, bu sistemde IMF reçeteleriyle yönetilen bir figüran değil; Yeşil Sermaye, TDT (Türk Devletleri Teşkilatı) ortak fonları ve küresel likiditenin buluşma noktasıdır. İstanbul Finans Merkezi (İFM) ile finansı, enerji koridorlarıyla da ticareti yöneten bir oyun kurucudur. Ve elbette savunma teknolojileriyle de her geçen gün daha çok söz sahibi olan gücüdür.

Aynı zamanda İstanbul Finans Merkezi; bugün Avrupa’da ayaklanmaya başlayan "dijital kapitalizm" karşıtı halkın da, bu yeni kapitalizme boyun eğmek zorunda kalan ülkelerin de prangasız ve değer üreten finansal özgürlük alanıdır.

Bizim karşı durduğumuz; insanı veriye indirgeyen tek merkezli "Küresel Tahakküm"dür. Bugün kucak açtığımız ise ulus devletlerin egemenliğini tanıyan, çok merkezli ve rasyonel "Global İş Birliği"dir dostlar.

***Bu yazıdaki "küresel sistem" veya "küresel güç" tamlamalarının eski dünyanın tek merkezli yapısını kastetmediğini, global manada kullanıldığını da ifade edeyim.

Bugün artık küresel güç denilen eski tabir, çok yönlü ve yapılı bir hâl almış durumdadır.

"Yeni Dünya Düzeni" ismini biz koymadık diye yok sayıp geride duracak değildik. Bu düzen kaçınılmaz; ya bize rağmen ya da bizim dahlimizle, bizimle harmanlanarak.

Bizi yok sayanlar, düzen nasıl kuruluyor bizi izlemeye devam etsinler.

"Türkiye Yüzyılı şimdi başlıyor."