Dün bu köprüler için "Milletin cebinden para çıkıyor, geçiş garantisi yüzünden hazine soyuluyor, bu projeler ölü yatırım!" diye bas bas bağıranlar bugün ne diyor?
"Sattırmayız!"

Eğer iddia ettiğiniz gibi bu köprüler devletin sırtında bir yükse, neden satılmasına (kaldı ki satış değil kiralama) bu kadar karşısınız?

Aslında bu projelerin ne kadar karlı, ne kadar stratejik ve ne kadar "devletin kasasını dolduran" işler olduğunu onlar da biliyor. "Zarar ediyor" yalanı halkı kışkırtmak içindi, "Satıyorlar" yalanı ise milliyetçi duyguları istismar etmek için.

MKE, Tank Palet, Aselsan, THY... Bu isimlerin yanına "Katar" kelimesini ekleyip bir "ihanet" senaryosu yazmak bunların en eski hobisi. Hem hükümet düşmanlığı hem Arap düşmanlığı, bir taşla iki kuş, güya!

Sonuç: Tank Palet’te yerli tank yürüyor, Aselsan dünya devi oldu, THY göklerin hakimi...

1994 yılında başlayan özelleştirme sürecinde, 2000 yılına kadar talep olmamıştı. Ülke güvenilmez, yatırım yapılmaz, öngörülemez dalgalı ekonomik göstergeler sebebiyle sinek avlıyorduk. Ecevit 2000 yılında Çanakkale Köprüsü için yüklenici firma bulamamış, yine kala kalmıştı. Zira YİD modelini İspanyol Daragados ve Türk Garanti İnşaat kabul etmemişlerdi.

O gün "iflasın eşiğinde" bir ülke vardı, bugün ise Etiyopya’da suyun, Karabağ’da zaferin, Akdeniz’de gazın hesabını yapan bir "Büyük Türkiye" var. Bu güveni inşa eden iradeye "satıcı" demek, ancak o vesayet odaklarının avukatlığını yapmakla açıklanabilir.