2027'YE DOĞRU: KİMSEYE KIRGIN DEĞİLİM AMA HERKESE ESKİ YERİNİ DE VERMEYECEĞİM!
Celil Kaplanoğlu’nun Kaleminden
Bir yılın daha sonuna yaklaşırken insan ister istemez geriye dönüp hayatını sorguluyor. Kimler geldi, kimler geçti? Kimler gerçekten yanımızda durdu, kimler yalnızca ihtiyaç duyduğunda bizi hatırladı? Kime gereğinden fazla değer verdik, kimden hak ettiğimiz saygıyı göremedik?
Belki de artık kendimize sormamız gereken en önemli soru şu: Başkalarına gösterdiğimiz anlayışı neden kendimize göstermiyoruz?
Hayat, insana yalnızca güzel anılar bırakmıyor. Bazen hayal kırıklıklarıyla, bazen sessizlikle, bazen de hiç beklemediğimiz insanların gerçek yüzleriyle karşılaştırıyor. Fakat bütün bunların arasında öğrenmemiz gereken önemli bir gerçek var: Her insan hayatımızda aynı yerde kalmak zorunda değil.
İnsan değişmez mi, yoksa biz mi geç anlarız?
Yıllarca aynı insanlara güvenebilir, aynı kapıları çalabilir, aynı ilişkileri ayakta tutmak için çaba gösterebiliriz. Ancak zamanla bazı şeylerin tek taraflı yürüdüğünü fark ederiz.
Bir telefon bekleriz, gelmez. Bir hâl hatır sorulmasını isteriz, sorulmaz. Zor zamanımızda yanımızda olmasını beklediğimiz insanlar ortada görünmez.
Peki, insan bütün bunlardan sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmak zorunda mı?
Elbette hayır.
Akrabalık, dostluk ve arkadaşlık değerlidir. Fakat bunların gerçek anlamını belirleyen şey yalnızca isimler ve sıfatlar değildir. Saygı, güven, samimiyet ve vefa olmadan hiçbir ilişkinin sağlam kalması mümkün değildir.
İnsan bazen en yakınından uzaklaşır ama hiç tanımadığı birinden beklemediği bir iyilik görür. Çünkü yakınlık mesafeyle değil, davranışla ölçülür.
Kırgınlık taşımadan mesafe koymak mümkün mü?
Bence mümkün. Hatta insanın kendisine yapabileceği en büyük iyiliklerden biridir.
Kimseyle kavga etmek, geçmişin hesabını sormak veya birilerini hayatından öfkeyle çıkarmak zorunda değiliz. Ancak bizi yoran, sürekli değersiz hissettiren ve huzurumuzu bozan ilişkileri yeniden değerlendirebiliriz.
Affetmek, her şeyi unutmak değildir. Yeniden güvenmek de bir mecburiyet değildir.
Bir insanı kötü anmadan da ondan uzak durabilirsiniz. Selamınızı eksik etmeden de eski samimiyetinizi göstermeyebilirsiniz.
Çünkü sınır koymak düşmanlık değildir. Kendine saygı duymaktır.
2027'ye giderken hangi kararları almalıyız?
Yeni bir yılın yaklaşması, yalnızca takvimdeki rakamların değişmesi anlamına gelmemeli. İnsan kendi hayatında da bazı değişiklikler yapabilmeli.
Belki gereksiz tartışmaları geride bırakmanın, belki yıllardır ertelenen hayallere yönelmenin, belki de ailemize daha fazla zaman ayırmanın vakti gelmiştir.
Anne ve babamızın kıymetini bilmek, sevdiklerimize zaman ayırmak, kendi hedeflerimiz için emek vermek ve başkalarının düşünceleriyle hayatımızı şekillendirmemek…
Bunlar yeni bir yılın değil, aslında her günün önceliği olmalı.
Ben de 2027'ye doğru ilerlerken hayatımda bazı şeyleri yeniden değerlendirmem gerektiğine inanıyorum. Daha fazla üretmek, yazmak, düşünmek, aileme ve geleceğime daha fazla emek vermek istiyorum.
Elbette herkesin beni anlamasını beklemiyorum. Herkesin yaptığım işleri takdir etmesini de beklemiyorum. Ancak kendi yolumda ilerlerken saygımdan, vicdanımdan ve insanlığımdan ödün vermek istemiyorum.
Büyük değişim bazen küçük bir kararla başlar.
Belki de hayatımızdaki en büyük eksiklik, kendimize yeterince zaman ayırmamamızdır. Başkalarının beklentilerini karşılamaya çalışırken kendi hayallerimizi ertelememizdir.
Artık insanın kendisine de bir şans vermesi gerekiyor.
Kim kalacak, kim gidecek, kim hayatımızda hangi yerde duracak? Bunları zaman gösterecek. Fakat bundan sonra ilişkilerimizi yalnızca geçmişin hatırına değil, bugünün davranışlarına göre değerlendirmeliyiz.
Kimseye düşman değilim. Kimseye kırgınlık taşımak da istemiyorum. Ama herkesin hayatımdaki eski yerini koruyacağını düşünmesini de beklemiyorum.
Çünkü insan bazen kimseyi kaybetmeden de hayatını değiştirebilir. Yeter ki kendisine verdiği değeri yeniden keşfetsin.
2027'ye doğru ilerlerken dileğim; daha az kırgınlık, daha çok huzur, daha fazla samimiyet ve daha güçlü başlangıçlar…
Unutmayalım: Yeni bir hayat için yeni bir yıl beklemek zorunda değiliz. Değişim, karar verdiğimiz gün başlar.
Celil Kaplanoğlu