Celil Kaplanoğlu’nun Kaleminden

Sabah erkenden evinden çıkan, gün boyunca çalışan, akşam yorgun argın evine dönen milyonlarca insan var. Kimi ailesini geçindirmek, kimi çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamak, kimi de birikmiş borçlarını ödeyebilmek için hayat mücadelesi veriyor.

Peki, bütün bu emeğin karşılığında insanlar gerçekten geçinebiliyor mu?

Bugün birçok kişinin ortak sorunu aynı: Çalışıyor ama ay sonunu getiremiyor.

Eskiden insanlar maaş aldığında evinin ihtiyaçlarını karşılamayı, faturalarını ödemeyi ve bir miktar para biriktirmeyi düşünürdü. Şimdi ise maaş hesaba yatmadan nereye gideceği belli. Kira, elektrik, su, doğalgaz, mutfak masrafı, ulaşım, çocukların okul ihtiyaçları ve bitmeyen borçlar…

Daha ayın başında yapılan hesaplar, ayın ortasında yeniden değişiyor.

Bir maaş, kaç hayatın yükünü taşıyabilir?

Bir evin geçimini sağlamak artık yalnızca alışveriş yapmakla sınırlı değil. Ailelerin sırtında görünmeyen birçok sorumluluk var.

Çocuğuna istediği bir şeyi alamadığı için üzülen anne babalar, ev kirasını nasıl ödeyeceğini düşünen çalışanlar, borçlarını kapatmak için ek iş arayan insanlar…

Bazen bir baba, çocuğunun istediği bir şeyi alamadığında bunu belli etmemek için sessiz kalıyor. Bazen bir anne, mutfak alışverişini yaparken hangi üründen vazgeçeceğini düşünüyor.

Dışarıdan bakıldığında sıradan bir hayat gibi görünen bu tablonun arkasında büyük fedakârlıklar var.

İnsanlar yaşamak için mi çalışıyor, çalışmak için mi yaşıyor?

İşte asıl üzerinde durulması gereken soru bu.

İnsanlar sabah işe gidiyor, akşam eve dönüyor. Ancak dinlenmeye, ailesiyle vakit geçirmeye, kendisine zaman ayırmaya fırsat bulamıyor.

Üstelik bütün bunlara rağmen geçim sıkıntısı yakalarını bırakmıyor.

Bir insanın emeğinin karşılığını alabilmesi, yalnızca maaşının hesabına yatması değildir. O maaşla insanca yaşayabilmesi, temel ihtiyaçlarını karşılayabilmesi ve geleceğe dair umut taşıyabilmesidir.

Çalışan bir insanın sürekli borç düşünmesi, çocuklarının ihtiyaçlarını karşılayamama korkusu yaşaması ve yarınından endişe etmesi üzerinde düşünülmesi gereken ciddi bir toplumsal meseledir.

Gençlerin hayalleri, ailelerin umutları erteleniyor

Geçim sıkıntısı yalnızca bugünü etkilemiyor, geleceği de şekillendiriyor.

Evlenmek isteyen gençler yuva kurmayı erteliyor. Aileler çocuklarının eğitim masraflarını karşılamakta zorlanıyor. Kendi evine sahip olmak isteyen insanlar, artan maliyetler karşısında hayallerini sürekli ileri bir tarihe bırakıyor.

Bir zamanlar normal görülen birçok ihtiyaç, bugün ulaşılması zor hedeflere dönüşebiliyor.

İnsanlar artık yalnızca nasıl daha iyi yaşayacaklarını değil, mevcut hayatlarını nasıl sürdüreceklerini düşünüyor.

Bu yükün altında ezilen insanları kim duyacak?

Burada kimseyi suçlamak için değil, toplumun gerçeklerini konuşmak için bulunuyoruz.

Geçim sıkıntısı yaşayan insanlara yalnızca tasarruf yapmalarını söylemek yeterli değil. Elbette bütçeyi doğru yönetmek önemlidir. Ancak gelirle gider arasındaki dengenin bozulduğu bir ortamda insanların yaşadığı zorlukları da görmezden gelemeyiz.

Çalışanın emeği değer bulmalı, aileler temel ihtiyaçlarını karşılayabilmeli, gençler geleceğe umutla bakabilmeli.

Çünkü bir toplumun gücü, yalnızca ekonomik rakamlarla değil, o toplumda yaşayan insanların hayat şartlarıyla da ölçülür.

Son söz: İnsanlar sadece hayatta kalmak değil, insanca yaşamak istiyor!

Bugün milyonlarca insanın ortak beklentisi lüks bir hayat değil. Kirasını ödeyebilmek, mutfağını doldurabilmek, çocuklarının ihtiyaçlarını karşılayabilmek ve ay sonunu borçsuz getirebilmek.

Bunlar bir insanın büyük hayalleri değil, temel yaşam beklentileridir.

Unutmayalım; her maaşın arkasında bir emek, her evin içinde bir mücadele, her ailenin içinde anlatılmamış bir hikâye var.

Belki de artık birbirimize şu soruyu daha sık sormalıyız:

Bir insan bütün gün çalıştığı hâlde neden hâlâ geçinmekte zorlanıyor?

Çünkü mesele yalnızca para kazanmak değil, kazanılan parayla insanca yaşayabilmek.

İnsanlar lüks istemiyor; emeklerinin karşılığını almak, huzur içinde yaşamak ve yarınlarından korkmamak istiyor.

Celil Kaplanoğlu