22 Kasım 2026 KonyaParçalı Bulutlu 13°
Dolar50,5752+0,22%Euro55,6072-0,03%Gram Altın5.731,95-3,48%
Son Dakika

İnsanlık Nereye Gidiyor Herkes Konuşuyor Ama Kimse Kimseyi Dinlemiyor! Celil Kaplanoğlu

 

​Eskiden insanlar birbirinin kapısını çalardı, şimdi birbirinin hayatını sosyal medyadan izliyor. Eskiden bir selamın, bir tebessümün, bir hatır sormanın değeri vardı. Şimdi ise herkesin elinde bir telefon, dilinde bir söz var ama ne yazık ki kimsenin birbirine ayıracak zamanı yok.

​Peki, biz ne zaman bu kadar uzaklaştık birbirimizden?

​Aynı sofrada oturan insanlar birbirine yabancı, aynı evde yaşayan aile bireyleri birbirinden habersiz. Herkes haklı olduğunu düşünüyor, kimse karşısındakini anlamaya çalışmıyor. Dinlemek yerine cevap vermeyi, anlamak yerine yargılamayı tercih ediyoruz.

 

​Bir insanın ekonomik sıkıntısını, diğerinin geçim mücadelesini, bir annenin evladıyla ilgili endişesini, bir babanın ailesine yetebilmek için verdiği çabayı kaç kişi gerçekten hissedebiliyor?

​Bugün toplum olarak yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda vicdani bir sınavdan da geçiyoruz.

​İnsanlar geçim derdinde, gençler gelecek kaygısında, emekliler hayat mücadelesinde. Bir tarafta hayatını sürdürebilmek için hesap yapanlar, diğer tarafta birbirine gösteriş yapmak için yaşayan bir anlayış var. Oysa insanı insan yapan sahip oldukları değil, başkalarına karşı taşıdığı vicdandır.

​Birine yardım etmek için zengin olmayı, bir gönül almak için makam sahibi olmayı beklemeyelim. Bir insanın derdini dinlemek için onun bizden bir çıkarı olmasını aramayalım. Çünkü bazen bir insanın ihtiyacı olan tek şey, karşısında kendisini gerçekten dinleyen birinin bulunmasıdır.

​Unutmayalım ki hayat kısa, kırgınlıklar uzun, insan ömrü ise sandığımızdan çok daha kıymetli. Bugün birbirimizi anlamazsak yarın birbirimizi aradığımızda belki de çok geç olacak. Artık birbirimizi eleştirmekten önce anlamayı, yargılamadan önce dinlemeyi, kırmadan önce düşünmeyi öğrenmeliyiz. Çünkü toplumları ayakta tutan yalnızca yasalar, binalar veya ekonomik güç değildir; sevgi, saygı, merhamet ve adalet duygusudur.

​

İnsanlık teknolojiyle ilerliyor olabilir ama vicdanımız geriye gidiyorsa bunun adına gelişmek denmez. Birbirimize daha çok ihtiyacımız olan bu dünyada; biraz daha anlayışa, biraz daha merhamete ve biraz daha insan olmaya ihtiyacımız var. Çünkü en büyük yoksulluk, cebimizdeki paranın azlığı değil; kalbimizdeki insanlığın eksikliğidir.

​

Eskiden kapılar çalınırdı, şimdi hayatlar ekranlardan izleniyor... 📱

​Aynı sofrada birbirine yabancılaşan, dinlemek yerine sadece cevap vermeye odaklanan bir kalabalığa dönüştük. Oysa insanı insan yapan sahip oldukları değil, taşıdığı vicdandır. Birinin derdini dinlemek için zengin olmayı ya da makam sahibi olmayı beklemeyelim. Bazen bir insanın tek ihtiyacı, kendisini gerçekten dinleyen bir çift gözdür.

​Unutmayın; en büyük yoksulluk cebimizdeki paranın azlığı değil, kalbimizdeki insanlığın eksikliğidir. 🕊️

​Sizce de biraz durup birbirimizi dinleme vaktimiz gelmedi mi? Yorumlarda buluşalım. 👇

​

​

​Eskiden insanlar birbirinin kapısını çalardı… Şimdi birbirinin hayatını sosyal medyadan izliyor.

​

​Aynı sofrada oturan insanlar birbirine yabancı, aynı evde yaşayanlar birbirinden habersiz. Dinlemek yerine cevap vermeyi, anlamak yerine yargılamayı seçiyoruz.

​Oysa insanı insan yapan sahip oldukları değil, taşıdığı vicdandır. Bir gönül almak için makam sahibi olmayı, birine el uzatmak için zengin olmayı beklemeyin. Çünkü bazen bir insanın tek ihtiyacı, kendisini gerçekten dinleyen birinin varlığıdır.

​Unutmayın… İnsanlık teknolojiyle ilerliyor olabilir ama vicdanımız geriye gidiyorsa, bunun adına gelişmek denmez.

​Çünkü en büyük yoksulluk cebimizdeki paranın azlığı değil; kalbimizdeki insanlığın eksikliğidir.\"

#CelilKaplanoğlu #İnsanlık #Vicdan #Empati #Farkındalık #KişiselGelişim #Maneviyat #Toplum

 

Okuyucu Yorumları

Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.

Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır.

Yazarın Diğer Yazıları