Dost görünen, koz biriktiren insanlar

Bazı insanlar vardır; size en yakın kişiymiş gibi davranır. Sırlarınızı dinler, özel hayatınızı öğrenir, yaşadığınız sorunları tek tek dinler. Hatta size defalarca şöyle der:

“Ben senin arkandan konuşmam.” “Senin hakkını her yerde savunurum.” “Benden sana zarar gelmez.” “Ben senin iyiliğini istiyorum.”

Siz de bu sözlere güvenerek kendinizi açarsınız. Belki en özel meselelerinizi, en büyük korkularınızı, yaşadığınız hataları ve hayallerinizi paylaşırsınız.

Fakat bazı insanlar için bu paylaşımlar bir güven ilişkisi değil, ileride kullanabilecekleri bir bilgi birikimidir.

En küçük anlaşmazlıkta bile geçmişte anlattığınız bir konuyu önünüze koyabilirler. Bir gün yollarınız ayrıldığında, daha önce sır olarak paylaştığınız meseleleri koz olarak kullanmaya kalkabilirler.

Çünkü bazı insanlar gerçek düşüncelerini hemen belli etmez. İyi niyetli görünür, güven kazanır, kendisini vazgeçilmez bir dost gibi gösterir. Ancak gerektiğinde kullanmak üzere bazı bilgileri aklında tutar.

İşte insanı en çok yaralayan da budur: Güvendiğiniz birinin, bir zamanlar kendisine emanet ettiğiniz şeyleri size karşı kullanması.

Elbette herkes böyle değildir. Ancak insan kime ne anlattığını, kime ne kadar güvendiğini iyi değerlendirmelidir.

Çünkü her dinleyen dost değildir, her sır saklayan da iyi niyetli olmayabilir.

Bir insanın gerçek karakteri, eline fırsat geçtiğinde size nasıl davrandığıyla ortaya çıkar.

Güven kazanmak zaman alır. Ama bir kez kötüye kullanıldığında, yıllarca kurulmuş bir güveni birkaç dakika içinde yıkabilir.